το μυστήριο του πάθους σου

  

Αποκαθήλωση - Νέα Μονή Χίου 

Το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε…
Ο Σταυρός του Γολγοθά
κι ο Σταυρός που κρυφά Σου φορτώνει καθένας μας
σε βαρύ μυστικό που το εμπιστευόμαστε
μονάχα κι αποκλειστικά σε Σένα…
Το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε…
Εκεί τότε μαστίγια και συνέδρια
κι εδώ, κάτω απ’ τα ίδια μας τα χωματένια χέρια
πάνω στην Αγία Τράπεζα, την κάθε μέρα,
την κάθε Κυριακή…
 
Το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε,
φραγμός απ’ αγκάθινα στέφανα
και φλεγόμενη βάτος.
Του Γολγοθά το μονοπάτι ήταν ένα.
Τώρα χιλιάδες δρόμοι, χιλιάδες εκκλησιές
-κι εσχίστηκεν ο άραφος χιτώνας σου…
 
Μακάρι να σχιζότανε η γης,
μακάρι να σκοτίζονταν ο ήλιος,
κι ας σηκωνότανε ανεμοθύελλα,
κι ας σπάζαν, κι ας κομματιαζόταν
σε θρίψαλα τα τείχη κι οι ναοί.
 
Κι ας ήταν μπορετό να δούμε μια φορά,
κι ας ήταν μπορετό με τρέμουσα φωνή να πούμε
το «αληθώς, Θεού υιός»
κι ύστερα, ας έρθει η μπόρα, ας έρθει ο θάνατος,
ας έρθει η καταστροφή του κόσμου,
σαν θα μπορέσουμε κατάματα και μια φορά να δούμε
το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε.

Το μυστήριο του Πάθους - Καίτη Χιωτέλλη (1928-2020)

Βάγια

 

Η είσοδος στην Ιερουσαλήμ - Giotto di Bondone (1267-1337)

Χαιρέτισαν με βάγια τον ερχομό του έρωτα​.
Έπειτα οι ίδιοι τον σταύρωσαν​
τον τρύπησαν με τη λόγχη​
τον πότισαν χολή και ξύδι​
τον εξομοίωσαν με τους ληστές.​
Kαι πάλι περίμεναν πως θ' αναστηθεί για χάρη τους.​

Τίτος Πατρίκιος, Πάσχα (1971)

Miracle

 

Η θαυμάσια θεατρική παράσταση "Εγώ κι Εσύ" έχει συνεχείς αναφορές στο έργο του σπουδαίου Αμερικανού ποιητή Walt Whitman. Καταπληκτική η ερμηνεία της Λήδας Κουτσοδασκάλου.

To me, every hour of the light and dark is a miracle,
Every inch of space is a miracle,
Every square yard of the surface of the earth is spread with the same,
Every cubic foot of the interior swarms with the same;
Every spear of grass-the frames, limbs, organs, of men and women, and all that concerns them,
All these to me are unspeakably perfect miracles.
To me the sea is a continual miracle;
The fishes that swim-the rocks-the motion of the waves-the ships, with men in them,
What stranger miracles are there?

Walt Whitman, Leaves of Grass

Καλή χρονιά!

 

Τη χρονιά την κάνουμε εμείς καλή, δεν είναι από μόνη της. Όπως ακριβώς η συμπεριφορά μας δεν καθορίζεται από τις εξωτερικές συνθήκες, αλλά από τις εσωτερικές αποφάσεις.

"Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης βλέπαμε κάποιους από τους συντρόφους μας να συμπεριφέρονται σαν γουρούνια, ενώ άλλοι συμπεριφέρονταν σαν άγιοι. Ο άνθρωπος φέρει μέσα του και τις δύο αυτές δυνατότητες· ποια από τις δύο θα πραγματοποιηθεί εξαρτάται από τις αποφάσεις του και όχι από τις συνθήκες".

Victor Frankl "Man's Search for Meaning"

Gambler

 

Ο Παίκτης, © Μπάμπης Πυλαρινός

 The Gambler, © Babis Pylarinos

Θα πάω στο Χόμπουργκ και θα κερδίσω άλλες εκατό χιλιάδες φράγκα.

Φιοντόρ Ντοστογιέφκσι, Ο παίκτης (1866)

I shall go to Homburg, and win another hundred thousand francs. 

Fyodor Dostoevsky, The Gambler (1866)

The quote, "Après, I shall go to Homburg, and win another hundred thousand francs" is a line from Fyodor Dostoevsky's novel The Gambler. It is spoken by the narrator, Alexey Ivanovich, in Chapter XVI, as he is caught up in the intense, self-destructive allure of gambling. This line encapsulates his obsessive and delusional belief in winning big at the roulette table, despite his past experiences with ruin. 

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Gambler_(novel)

Dostoyevsky’s visits to (Bad) Homburg occurred mainly during the early to mid-1860s, directly inspiring the portrayal of gambling addiction and the spa town atmosphere in The Gambler, which he published in 1866 under tight deadlines caused by financial strain linked to gambling losses. 

Στο Bad Homburg

https://iconsandmoments.blogspot.com/2025/10/bad-homburg.html

Το βιβλίο "Ο Παίκτης" (The Gambler) του Fyodor Dostoyevsky δημοσιεύτηκε το 1867. Πρόκειται για ένα σύντομο μυθιστόρημα που πραγματεύεται τις σκοτεινές όψεις του τζόγου και βασίζεται στις προσωπικές εμπειρίες του συγγραφέα με τον τζόγο. Ο Dostoyevsky ολοκλήρωσε το έργο σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, το 1866, προκειμένου να καλύψει χρέη που είχε δημιουργήσει από τον τζόγο.​

Το μυθιστόρημα αναπτύσσεται γύρω από την ιστορία του νεαρού καθηγητή και την ψυχολογία του τζόγου, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα την αγωνία, την εξάρτηση και τις κοινωνικές διαστάσεις του φαινομένου. Είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα του και θεωρείται κλασική πένα της ρωσικής λογοτεχνίας, σε μεγάλο βαθμό επειδή αντανακλά την προσωπική εμπειρία του συγγραφέα με το πάθος για τον τυχερό παιχνίδι.