υπάρχει ένας καιρός για όλα τα πράγματα

 

To All Things There is a Time and Season - Τοις πάσιν ο χρόνος και καιρός τω παντί πράγματι υπό τον ουρανόν 

Σήμερα ανακάλυψα τυχαία ότι το αγαπημένο μου τραγούδι "Turn, turn, turn" των Byrds είναι αντιγραφή της αρχής του τρίτου κεφαλαίου του Εκκλησιαστή. "Ποτέ δεν είναι αργά" λοιπόν και "γηράσκω αεί διδασκόμενος".

 

To everything - turn, turn, turn
There is a season - turn, turn, turn
And a time to every purpose under heaven

A time to be born, a time to die
A time to plant, a time to reap
A time to kill, a time to heal
A time to laugh, a time to weep

To everything - turn, turn, turn
There is a season - turn, turn, turn
And a time to every purpose under heaven

A time to build up, a time to break down
A time to dance, a time to mourn
A time to cast away stones
A time to gather stones together

To everything - turn, turn, turn
There is a season - turn, turn, turn
And a time to every purpose under heaven

A time of love, a time of hate
A time of war, a time of peace
A time you may embrace
A time to refrain from embracing

To everything - turn, turn, turn
There is a season - turn, turn, turn
And a time to every purpose under heaven

A time to gain, a time to lose
A time to rend, a time to sew
A time for love, a time for hate
A time for peace, 
I swear it's not too late!
 

Τοις πάσιν ο χρόνος και καιρός τω παντί πράγματι υπό τον ουρανόν
καιρός του τεκείν και καιρός του αποθανείν 
καιρός του φυτεύσαι και καιρός του εκτίλαι το πεφυτευμένον
καιρός του αποκτείναι και καιρός του ιάσασθαι 
καιρός του καθελείν και καιρός του οικοδομήσαι 
καιρός του κλαύσαι και καιρός του γελάσαι 
καιρός του κόψασθαι και καιρός του ορχήσασθαι 
καιρός του βαλείν λίθους και καιρός του συναγαγείν λίθους 
καιρός του περιλαβείν και καιρός του μακρυνθήναι από περιλήψεως
καιρός του ζητήσαι και καιρός του απολέσαι 
καιρός του φυλάξαι και καιρός του εκβαλείν 
καιρός του ρήξαι και καιρός του ράψαι καιρός του σιγάν και καιρός του λαλείν
καιρός του φιλήσαι και καιρός του μισήσαι 
καιρός πολέμου και καιρός ειρήνης

από τη μετάφραση των Εβδομήκοντα 

όλα τα πήρε το καλοκαίρι

 

 

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
τ’ άγριο μαλλί σου στην τρικυμία
το ραντεβού μας η ώρα μία.
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
τα μαύρα μάτια σου το μαντίλι
την εκκλησούλα με το καντήλι.
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι.

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
με τα μισόλογα τα σβησμένα
τα καραβόπανα τα σχισμένα.
Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια
όλα τα πήρε τα πήγε πέρα
τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα.
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι.

 

Οδυσσέας Ελύτης [τα ρω του έρωτα, 1972]  

 

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι - Ελευθερία Αρβανιτάκη

 

 

 

The Kut siege disaster

 

These emaciated men were photographed after they had been liberated during an exchange of prisoners. 

Historian Christopher Catherwood has called the siege "the worst defeat of the Allies in World War I".  

The garrison of Kut, two-thirds of which was Indian, surrendered to the Turks on 29 April 1916, exactly 110 years ago. The POWs (Prisoners of War) suffered terribly as Ottoman prisoners. On the day of the surrender, the Ottomans handed out biscuits for the POWs. The British historian Russell Braddon wrote that after eating the biscuits "The following morning, they began to die. Frothing at the mouth, their bowels and stomachs disintegrating into a greenish slime, dehydrated and moaning, they died one after the other". The British and Indian POWs were afflicted by enteritis from contaminated biscuits. During captivity many died from heat, disease and neglect. 

The British historian Paul Knight wrote: "The treatment of the Kuttities was similar to those of the Allied prisoners of war taken by the Japanese, which is of course a far more familiar story to a modern audience. Whether or not there was a deliberate state policy to murder the Kuttities through overwork, underfeeding, or both, or whether murder was a by-produce of negligence, neglect and official incompetence is a moot point. It made little different to the Kuttities. 

Their captivity took place against the backdrop of the Armenian massacres, which are still denied by the modern Turkish state. Again, whether or not the death of thousands of Armenians was the result of a state policy, or whether it was the by-produce of negligence, neglect and official incompetence is a moot point. It made little difference to the Armenians". 

One British POW, Sergeant Long, wrote about the long march from Kut to the POW camps in Anatolia: "No words can adequately describe the appalling misery of that scene. Here were men who had suffered and fought the long months of the siege, although they were gradually starved and were not fit to do a day's march, yet they were being driven across the pitiless waste under a scorching sun, herded along by a brutal and callous escort of Arab conscripts. Limping and staggering along they all finally arrived, some of them being assisted along by comrades, who themselves were in dire need of assistance". The Ottoman guards constantly whipped the POWs to encourage them to move faster. The Indian Muslims were able to bring themselves some protection by saying "Islami, Islami" while the Gurkhas and Sikh POWs were abused for their religions.

More details: https://en.wikipedia.org/wiki/Siege_of_Kut

Ποίηση και φιλοσοφία

 

Τί εννοεί ο ποιητής;

Πραγματικά μου αρέσει πολύ η ποίηση (υπάρχουν αμέτρητες αναρτήσεις ποίησης σ' αυτό το ιστολόγιο) και μου αρέσει βεβαίως και η φιλοσοφία! 

Αλλά η δημοφιλής έκφραση "τί εννοεί ο ποιητής;" είναι σαν τον καπνό που δείχνει ότι υπάρχει φωτιά - δηλαδή "δηθενιά" στην προκειμένη περίπτωση. 

Μέτρον άριστον (Κλεόβουλος ο Λίνδιος έφη). Μερικές φορές το παρακάνουν κάποιοι ποιητές (ή δήθεν ποιητές) και  φιλόσοφοι (ή δήθεν φιλόσοφοι). 

Ίσως γι' αυτό ο μέγας Paul Dirac είχε πει το περίφημο:

"The aim of science is to make difficult things understandable in a simpler way; the aim of poetry is to state simple things in an incomprehensible way".

Αλλά ο κορυφαίος, θεσπέσιος θα έλεγα, αφορισμός για τη φιλοσοφία προέρχεται από έναν φιλόσοφο, τον Martin Heidegger:

"Sich verständlich machen zu wollen, ist Selbstmord der Philosophie" (Beiträge zur Philosophie, 1936–1938)

Δηλαδή: 

"Το να (θέλει να) γίνεται κατανοητή, είναι αυτοκτονία για τη φιλοσοφία."

Νομίζω τα είπε όλα ο Heidegger. 

Προσθέτω: "το ακατανόητο γοητεύει όσους θέλουν να νιώθουν ξεχωριστοί ως θιασώτες του".

το μυστήριο του πάθους σου

  

Αποκαθήλωση - Νέα Μονή Χίου 

Το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε…
Ο Σταυρός του Γολγοθά
κι ο Σταυρός που κρυφά Σου φορτώνει καθένας μας
σε βαρύ μυστικό που το εμπιστευόμαστε
μονάχα κι αποκλειστικά σε Σένα…
Το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε…
Εκεί τότε μαστίγια και συνέδρια
κι εδώ, κάτω απ’ τα ίδια μας τα χωματένια χέρια
πάνω στην Αγία Τράπεζα, την κάθε μέρα,
την κάθε Κυριακή…
 
Το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε,
φραγμός απ’ αγκάθινα στέφανα
και φλεγόμενη βάτος.
Του Γολγοθά το μονοπάτι ήταν ένα.
Τώρα χιλιάδες δρόμοι, χιλιάδες εκκλησιές
-κι εσχίστηκεν ο άραφος χιτώνας σου…
 
Μακάρι να σχιζότανε η γης,
μακάρι να σκοτίζονταν ο ήλιος,
κι ας σηκωνότανε ανεμοθύελλα,
κι ας σπάζαν, κι ας κομματιαζόταν
σε θρίψαλα τα τείχη κι οι ναοί.
 
Κι ας ήταν μπορετό να δούμε μια φορά,
κι ας ήταν μπορετό με τρέμουσα φωνή να πούμε
το «αληθώς, Θεού υιός»
κι ύστερα, ας έρθει η μπόρα, ας έρθει ο θάνατος,
ας έρθει η καταστροφή του κόσμου,
σαν θα μπορέσουμε κατάματα και μια φορά να δούμε
το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε.

Το μυστήριο του Πάθους - Καίτη Χιωτέλλη (1928-2020)