Επειδή η τζάμπα μαγκιά της ανέξοδης και χωρίς συνέπειες κριτικής των πάντων από τον ασφαλή καναπέ αρκετές φορές ξεφεύγει (άραγε σε προσπάθεια εντυπωσιασμού και επίδειξης; άγνωστο, καθότι άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου), παραθέτω μερικές σταράτες κουβέντες ενός ανθρώπου που κάθε άλλο παρά από τον καναπέ σχολίαζε.
Because the inexpensive and inconsequential criticism of everything from the safety of our couch often goes astray (perhaps in an effort to impress and show off? - unknown, since the human soul is an abyss), I quote some straight words of a person who had never commented from the couch.
Schließlich muß man sich sagen, daß es keinen Sinn hat, alles zu kritisieren, über alles zu brummen, ohne es selbst besser zu machen.
Rosa Luxemburg in einem Brief an ihren Gefährten Leo Jogiches vom 22. Januar 1899
Στο κάτω κάτω, πρέπει να παραδεχθεί κανείς ότι δεν έχει νόημα να επικρίνει τα πάντα και να γκρινιάζει για το καθετί, χωρίς ο ίδιος να τα κάνει καλύτερα.
Η Ρόζα Λούξεμπουργκ σε μια επιστολή στον σύντροφό της Leo Jogiches στις 22 Ιανουαρίου 1899
After all, it makes no sense to criticize everything and complain about everything when you are not prepared to do it better yourself.
