Sunday, September 20, 2020

dine well


One cannot think well, love well, sleep well, if one has not dined well.

Virginia Woolf [A room of one's own]








Tuesday, August 11, 2020

Ντίνος Χριστιανόπουλος

bar / © samiamidi


Ατάκτως ερριμμένα εις μνήμην Ντίνου Χριστιανόπουλου


καημένε Μακρυγιάννη να 'ξερες
γιατί το τζάκισες το χέρι σου
το τζάκισες για να χορεύουν σέικ
τα κωλόπαιδα


και τί δεν κάνατε για να με θάψετε
όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος


αν δεν μπορείς να χτίσεις
μπορείς να σκάψεις 
αν δεν μπορείς να γίνεις
μπορείς να είσαι


Τί νὰ τὰ κάνω τὰ τραγούδια σας
ποτὲ δὲ λένε τὴν ἀλήθεια
ὁ κόσμος ὑποφέρει καὶ πονᾷ
κι ἐσεῖς τὰ ἴδια παραμύθια
Τί νὰ τὰ κάνω τὰ τραγούδια σας
εἶναι πολὺ ζαχαρωμένα
ταιριάζουν σὲ σοκολατόπαιδα
μὰ δὲ ταιριάζουνε γιὰ μένα


Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα:
μπαίνεις καὶ δὲν ξέρεις ἂν θὰ βγεῖς.
Πόσοι δὲν ἔφαγαν τὰ νιάτα τους –
μοιραῖες βουτιές, θανατερὲς καταδύσεις,
γράμπες, πηγάδια, βράχια ἀθέατα,
ρουφῆχτρες, καρχαρίες, μέδουσες.
Ἀλίμονο ἂν κόψουμε τὰ μπάνια
Μόνο καὶ μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι.
Ἀλίμονο ἂν προδώσουμε τὴ θάλασσα
Γιατὶ ἔχει τρόπους νὰ μᾶς καταπίνει.
Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα:
χίλιοι τὴ χαίρονται – ἕνας τὴν πληρώνει


Ὅταν σὲ περιμένω καὶ δὲν ἔρχεσαι,
ὁ νοῦς μου πάει στοὺς τσαλακωμένους,
σ᾿ αὐτοὺς ποὺ ὧρες στέκονται σὲ μία οὐρά,
ἔξω ἀπὸ μία πόρτα ἢ μπροστὰ σ᾿ ἕναν ὑπάλληλο,
κι ἐκλιπαροῦν μὲ μία αἴτηση στὸ χέρι
γιὰ μία ὑπογραφή, γιὰ μία ψευτοσύνταξη.
Ὅταν σὲ περιμένω καὶ δὲν ἔρχεσαι,
γίνομαι ἕνα με τοὺς τσαλακωμένους.



Ντίνος Χριστιανόπουλος (Κωνσταντίνος Δημητριάδης) Μάρτιος 1931 - Αύγουστος 2020


Monday, August 3, 2020

διαφορετικότητα και μικροπρέπεια

Διαφορετικότητα, Hieronymus Bosch

Με θλίβει αφάνταστα το εκ πρώτης όψεως παράδοξο φαινόμενο, άνθρωποι που διακηρύσσουν με πάθος την αξία της αλληλεγγύης, της συνύπαρξης, της αποδοχής του διαφορετικού άλλου, στην πράξη όχι απλώς να μην αποδέχονται τον διαφορετικό άλλο, αλλά αντιθέτως να λοιδωρούν και να στοχοποιούν όποιον δεν είναι συμβατός με την κοσμοθεωρία τους. Και επιπλέον, στην πράξη να αντιμετωπίζουν τη διαφορετικότητα με μισαλλοδοξία και μικροπρέπεια. Όπως πολύ εύστοχα είχε παρατηρήσει ο Σοπενάουερ, "από τα μικροπράγματα καταλαβαίνουμε καλύτερα τον χαρακτήρα του ανθρώπου". Τα λόγια τα μεγάλα όταν στην καθημερινότητα ενσαρκώνονται σε συμπεριφορά μικροπρεπή, είναι κούφια και άχρηστα.  

Monday, July 27, 2020

πόσο Ήλιο τρώμε στη ζωή μας;


το φως του δειλινού ταΐζει την Ελένη


Θα το πούμε ευθύς εξαρχής για να μην κρατάμε σε αγωνία τον αναγνώστη: ο άνθρωπος καταναλώνει περίπου μισό γραμμάριο Ήλιο σε όλη του τη ζωή. 

Τόσο λοιπόν είναι το συμπαντικό κόστος της ανθρώπινης ζωής ... μισό γραμμάριο υδρογόνου! Βέβαια η αλήθεια είναι ότι επειδή η ενεργειακή απόδοση από την πηγή στην κατανάλωση δεν φτάνει ποτέ το 100%, μια ακριβέστερη εκτίμηση θα έδινε έναν κάπως μεγαλύτερο αριθμό. Ωστόσο κάπου εκεί είμαστε - οι ενεργειακές ανάγκες του σαρκίου μας καλύπτονται από μια ταπεινή ποσότητα του ελαφρύτερου χημικού στοιχείου της φύσης.

Μια κάπως διεξοδικότερη εξήγηση μπορεί ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης να βρει στο σχετικό άρθρο μου στο ιστολόγιο της ομάδας επικοινωνίας της επιστήμης SpaceGates:
https://spacegates.wordpress.com/2020/07/27/πόσο-ήλιο-τρώμε-στη-ζωή-μας/


Friday, July 17, 2020

διάψευση και πληγή


Do you know who I am?

Είμαι θεμελιωδώς αντίθετος με τη στάση/επιλογή/πεποίθηση του "έχουμε [πολλά/μόνο] δικαιώματα" (οι υποχρεώσεις και ευθύνες μάς φέρνουν αλλεργία), του "[όλοι] μας χρωστάνε" και του "DYKWIA?" / "ξέρεις ποιος είμαι εγώ;". Όλα αυτά είναι η βάση και η αιτία αυτού που ο Καραγιάννης ονομάζει "αδικία που πληγώνει".  Όταν η ζωή μας είναι δομημένη πάνω στην (υποσυνείδητη;) πεποίθηση ότι "η κοινωνία", ή τουλάχιστον οι συνάδελφοί μας, ή τουλάχιστον οι φίλοι μας, οφείλουν να γνωρίζουν πόσο καταπληκτικά έξυπνοι/δημιουργικοί/εργατικοί/αποτελεσματικοί/όμορφοι, you name it, είμαστε ... τότε δεν μπορεί παρά να πληγωνόμαστε (ή να εξοργιζόμαστε) κάθε φορά που αυτή η ενδόμυχη πεποίθησή μας διαψεύδεται. 
Κανείς δεν μάς χρωστά. Όλα κατακτώνται (ή κόποις κτώνται).