Sunday, September 17, 2017

Γεωργία

Ζουμερό αργεντίνικο στέικ

Με λυπεί βαθύτατα που πολλοί υποτιμούν, ειρωνεύονται ή και χλευάζουν τη γεωργία και τους γεωργούς. Όχι επειδή κατάγομαι από αγροτική οικογένεια, αλλά:

- επειδή η γεωργία υπήρξε η βάση του ανθρώπινου πολιτισμού - χωρίς το πλεόνασμα τροφής που προσφέρει η γεωργία, ο άνθρωπος δεν θα είχε ξεφύγει ποτέ από το στάδιο του κυνηγού και τροφοσυλλέκτη (διαβάστε το εξαιρετικό "Όπλα, μικρόβια και ατσάλι" του Τζάρεντ Ντάιαμοντ)

- επειδή η γεωργία συνεχίζει να είναι η βάση του ανθρώπινου πολιτισμού (αν αμφιβάλλετε, δοκιμάστε να φάτε κινητά τηλέφωνα, tablet ή κάρτες μνήμης - επιπλέον σας θυμίζω ότι και το αγαπημένο σας μπριζολάκι χάρη στη γεωργία το έχετε)

- επειδή, όπως είχε πει ο Booker Washington, αφροαμερικανός αγωνιστής για τα πολιτικά δικαιώματα, "κανένας λαός δεν μπορεί να ευημερήσει, αν δεν μάθει ότι το όργωμα ενός  αγρού είναι εξίσου αξιοπρεπές με τη συγγραφή ενός ποιήματος"
(http://diamantia-kai-skouria.blogspot.gr/2009/06/earthcare.html)

- επειδή και χώρες τεχνολογικά προηγμένες και ισχυρές, έχουν κορυφαίες επιδόσεις ΚΑΙ στη γεωργία. Τις δύο πρώτες θέσεις σε αγροτικές εξαγωγές παγκοσμίως καταλαμβάνουν οι ΗΠΑ και η Ολλανδία. Διαβάστε το παρακάτω πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την Ολλανδία (και παρεμπιπτόντως ας θυμίσω ότι η περήφανη Κρήτη με κάποιους θερμοκέφαλους που υποστηρίζουν ότι η Κρήτη "έχει τα πάντα" και θα μπορούσε να ευημερεί και αποσχισμένη από την Ελλάδα [ναι, το έχω ακούσει με τα αυτιά μου], γνώρισε τα θερμοκήπια που της εξασφάλισαν πλούτο και ευημερία από Ολλανδούς):

http://www.nationalgeographic.com/magazine/2017/09/holland-agriculture-sustainable-farming/

Saturday, September 16, 2017

Γιατί να συμβεί σ' εμένα;

© Enki Bilal

Πόσο συχνά λέμε, σκεφτόμαστε, παραπονιόμαστε "γιατί να συμβεί σ' εμένα; γιατί όλα τα κακά/στραβά/ανάποδα να συμβαίνουν σ' εμένα;" και νιώθουμε πως είμαστε οι - μονίμως - αδικημένοι σ' αυτή τη ζωή;

Γιατί (σχεδόν) ποτέ δεν βλέπουμε την πραγματικότητα αντίστροφα; Γιατί να συμβαίνουν τόσα κακά (πείνα, αρρώστεια, πόλεμος, κατατρεγμός, προσφυγιά) σε εκατομμύρια άλλων ανθρώπων και όχι σ' εμάς;

Γιατί στους άλλους και όχι σ' εμένα;

Πολύ εύστοχα το θέτει ο Πάπας Φραγκίσκος (κατά κόσμον Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο) σε μια σύντομη ομιλία που αξίζει να παρακολουθήσει κανείς:


Tuesday, August 22, 2017

Έκλειψη


Παρά την πολυετή ερευνητική και διδακτική μου εμπειρία σε θέματα ηλιακής και διαστημικής φυσικής, παρά τις αμέτρητες φωτογραφίες και τα αμέτρητα βίντεο που είχα δει, θαυμάσει, απολαύσει, ήμουν παντελώς απροετοίμαστος για αυτό που έζησα τον Αύγουστο στην εξοχή της πολιτείας της Georgia των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Θα παραλείψω όλα τα προκαταρκτικά (όπως πχ τον αγώνα δρόμου για να ξεφύγουμε από τα πυκνά σύννεφα) και θα πω μόνο λίγα λόγια για την ίδια την έκλειψη. 

Καθώς ο μηνίσκος του Ήλιου γινόταν ολοένα και μικρότερος, το φως λιγόστευε και τα τελευταία δευτερόλεπτα πριν την ολικότητα είδαμε ένα ταχύτατο σούρουπο, σαν αυτά που ζει κανείς κοντά στον ισημερινό, όπου νυχτώνει ξαφνικά, μέσα σε λίγα λεπτά. Ωστόσο το σούρουπο αυτό είχε ένα απόκοσμο κιτρινωπό φως, που δεν έμοιαζε με κανένα φως δειλινού που έχουμε ζήσει μέχρι τώρα. 




Η ολοκλήρωση της έκλειψης μας ξάφνιασε – ή μάλλον θα έλεγα μας συγκλόνισε: Στη θέση του καθημερινού οικείου φωτεινού δίσκου, είδαμε ξαφνικά ένα μαυρισμένο ουράνιο σώμα, του οποίου το φωτεινό λοφίο γύρω από τη σκιά που έπεσε πάνω του, ήταν σαν μαρτυρία της βίαιας και φοβερής ισχύος του. Η θέα του στέμματος ήταν συνταρακτική – και δεν αναφέρομαι σε οπτικό ή αισθητικό βίωμα (που το ζούμε βλέποντας εικόνες και βίντεο), αλλά σε βαθιά συναισθηματικό και έντονα σωματικό βίωμα. Η ξαφνική και ακαριαία απώλεια του φωτός και η ταυτόχρονη συναίσθηση της τεράστιας δύναμής του σε έκανε να παραμιλάς. Ένα θέαμα απόκοσμο, επιβλητικό και φοβερό!

Monday, July 24, 2017

Εντυπωσιακοί αριθμοί

Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας / © Adam Evans

Το σώμα μας αποτελείται από περίπου 50 τρισεκατομμύρια κύτταρα - περίπου 50 φορές το πλήθος των αστεριών στον γαλαξία της Ανδρομέδας (ο δικός μας γαλαξίας έχει μόνο 400 δισεκατομμύρια αστέρια). Κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας, εκατομμύρια κυττάρων πεθαίνουν και άλλα τόσα δημιουργούνται. Η διατήρηση αυτής της ισορροπίας είναι έργο καταπληκτικής πολυπλοκότητας, που το ανθώπινο σώμα συνήθως διαχειρίζεται χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και χωρίς να αντιλαμβανόμαστε οποιοδήποτε πρόβλημα.

Από το βιβλίο "Living With the Stars" του Karel Schrijver και της Iris Schrijver 

Sunday, June 18, 2017

Pocahontas

Aurora Borealis in Manitoba, Canada / © Warren Justice

Aurora borealis
The icy sky at night
Paddles cut the water
In a long and hurried flight
From the white man
to the fields of green
And the homeland
we've never seen.

They killed us in our tepee
And they cut our women down
They might have left some babies
Cryin' on the ground
But the firesticks
and the wagons come
And the night falls
on the setting sun.

They massacred the buffalo
Kitty corner from the bank
The taxis run across my feet
And my eyes have turned to blanks
In my little box
at the top of the stairs
With my Indian rug
and a pipe to share.

I wish a was a trapper
I would give thousand pelts
To sleep with Pocahontas
And find out how she felt
In the mornin'
on the fields of green
In the homeland
we've never seen.

Neil Young [Pocahontas, 1979]

Neil Young - Pocahontas (live)