Tuesday, October 3, 2017

ιαπωνικοί κήποι

Ρυοάν-τζι

Οι συναντήσεις με τους ιαπωνικούς κήπους είναι απόλαυση ιδιαιτέρως υψηλής αισθητικής αξίας. Ειδικά στην περίπτωση των (βραχο)κήπων ζεν, η συνάντηση έχει επιπλέον και πνευματικό χαρακτήρα, καθώς τους χαρακτηρίζει η αφαίρεση και ο βαθύς συμβολισμός. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο βραχόκηπος του Ρυοάν-τζι: οι 15 βράχοι του (διαφόρων μεγεθών και σχημάτων) που πλέουν σε ένα πέλαγος από λευκό χαλίκι, δεν είναι ταυτοχρόνως όλοι ορατοί από κανένα σημείο της εξέδρας θέασης - μια υπενθύμιση της ανθρώπινης αίσθησης ότι πάντα κάτι μας λείπει στη ζωή. Άλλος ένας εξαίσιος βραχόκηπος βρίσκεται στον ναό Ντάιζεν-ιν του συγκροτήματος Νταϊτόκου-τζι, με μια σύνθεση που αποτελεί αλληγορική απεικόνιση της ροής της ανθρώπινης ζωής. Δυστυχώς η φωτογράφιση απαγορεύεται στο Ντάιζεν-ιν. Ίσως όμως να είναι καλύτερα, καθώς αφιερώνεις την προσοχή σου στον κήπο αντί για την φωτογράφισή του.

Sunday, October 1, 2017

φθινοπωριάζει


Φθινοπωριάζει
Λαμπρά κόκκινα φύλλα
Στους κήπους βλέπω

Οκτώβριος 2017, Κυότο

Sunday, September 17, 2017

Γεωργία

Ζουμερό αργεντίνικο στέικ

Με λυπεί βαθύτατα που πολλοί υποτιμούν, ειρωνεύονται ή και χλευάζουν τη γεωργία και τους γεωργούς. Όχι επειδή κατάγομαι από αγροτική οικογένεια, αλλά:

- επειδή η γεωργία υπήρξε η βάση του ανθρώπινου πολιτισμού - χωρίς το πλεόνασμα τροφής που προσφέρει η γεωργία, ο άνθρωπος δεν θα είχε ξεφύγει ποτέ από το στάδιο του κυνηγού και τροφοσυλλέκτη (διαβάστε το εξαιρετικό "Όπλα, μικρόβια και ατσάλι" του Τζάρεντ Ντάιαμοντ)

- επειδή η γεωργία συνεχίζει να είναι η βάση του ανθρώπινου πολιτισμού (αν αμφιβάλλετε, δοκιμάστε να φάτε κινητά τηλέφωνα, tablet ή κάρτες μνήμης - επιπλέον σας θυμίζω ότι και το αγαπημένο σας μπριζολάκι χάρη στη γεωργία το έχετε)

- επειδή, όπως είχε πει ο Booker Washington, αφροαμερικανός αγωνιστής για τα πολιτικά δικαιώματα, "κανένας λαός δεν μπορεί να ευημερήσει, αν δεν μάθει ότι το όργωμα ενός  αγρού είναι εξίσου αξιοπρεπές με τη συγγραφή ενός ποιήματος"
(http://diamantia-kai-skouria.blogspot.gr/2009/06/earthcare.html)

- επειδή και χώρες τεχνολογικά προηγμένες και ισχυρές, έχουν κορυφαίες επιδόσεις ΚΑΙ στη γεωργία. Τις δύο πρώτες θέσεις σε αγροτικές εξαγωγές παγκοσμίως καταλαμβάνουν οι ΗΠΑ και η Ολλανδία. Διαβάστε το παρακάτω πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την Ολλανδία (και παρεμπιπτόντως ας θυμίσω ότι η περήφανη Κρήτη με κάποιους θερμοκέφαλους που υποστηρίζουν ότι η Κρήτη "έχει τα πάντα" και θα μπορούσε να ευημερεί και αποσχισμένη από την Ελλάδα [ναι, το έχω ακούσει με τα αυτιά μου], γνώρισε τα θερμοκήπια που της εξασφάλισαν πλούτο και ευημερία από Ολλανδούς):

http://www.nationalgeographic.com/magazine/2017/09/holland-agriculture-sustainable-farming/

Saturday, September 16, 2017

Γιατί να συμβεί σ' εμένα;

© Enki Bilal

Πόσο συχνά λέμε, σκεφτόμαστε, παραπονιόμαστε "γιατί να συμβεί σ' εμένα; γιατί όλα τα κακά/στραβά/ανάποδα να συμβαίνουν σ' εμένα;" και νιώθουμε πως είμαστε οι - μονίμως - αδικημένοι σ' αυτή τη ζωή;

Γιατί (σχεδόν) ποτέ δεν βλέπουμε την πραγματικότητα αντίστροφα; Γιατί να συμβαίνουν τόσα κακά (πείνα, αρρώστεια, πόλεμος, κατατρεγμός, προσφυγιά) σε εκατομμύρια άλλων ανθρώπων και όχι σ' εμάς;

Γιατί στους άλλους και όχι σ' εμένα;

Πολύ εύστοχα το θέτει ο Πάπας Φραγκίσκος (κατά κόσμον Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο) σε μια σύντομη ομιλία που αξίζει να παρακολουθήσει κανείς:


Tuesday, August 22, 2017

Έκλειψη


Παρά την πολυετή ερευνητική και διδακτική μου εμπειρία σε θέματα ηλιακής και διαστημικής φυσικής, παρά τις αμέτρητες φωτογραφίες και τα αμέτρητα βίντεο που είχα δει, θαυμάσει, απολαύσει, ήμουν παντελώς απροετοίμαστος για αυτό που έζησα τον Αύγουστο στην εξοχή της πολιτείας της Georgia των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Θα παραλείψω όλα τα προκαταρκτικά (όπως πχ τον αγώνα δρόμου για να ξεφύγουμε από τα πυκνά σύννεφα) και θα πω μόνο λίγα λόγια για την ίδια την έκλειψη. 

Καθώς ο μηνίσκος του Ήλιου γινόταν ολοένα και μικρότερος, το φως λιγόστευε και τα τελευταία δευτερόλεπτα πριν την ολικότητα είδαμε ένα ταχύτατο σούρουπο, σαν αυτά που ζει κανείς κοντά στον ισημερινό, όπου νυχτώνει ξαφνικά, μέσα σε λίγα λεπτά. Ωστόσο το σούρουπο αυτό είχε ένα απόκοσμο κιτρινωπό φως, που δεν έμοιαζε με κανένα φως δειλινού που έχουμε ζήσει μέχρι τώρα. 




Η ολοκλήρωση της έκλειψης μας ξάφνιασε – ή μάλλον θα έλεγα μας συγκλόνισε: Στη θέση του καθημερινού οικείου φωτεινού δίσκου, είδαμε ξαφνικά ένα μαυρισμένο ουράνιο σώμα, του οποίου το φωτεινό λοφίο γύρω από τη σκιά που έπεσε πάνω του, ήταν σαν μαρτυρία της βίαιας και φοβερής ισχύος του. Η θέα του στέμματος ήταν συνταρακτική – και δεν αναφέρομαι σε οπτικό ή αισθητικό βίωμα (που το ζούμε βλέποντας εικόνες και βίντεο), αλλά σε βαθιά συναισθηματικό και έντονα σωματικό βίωμα. Η ξαφνική και ακαριαία απώλεια του φωτός και η ταυτόχρονη συναίσθηση της τεράστιας δύναμής του σε έκανε να παραμιλάς. Ένα θέαμα απόκοσμο, επιβλητικό και φοβερό!