Friday, December 31, 2010


Ruslana Korshunova / © Elina Kechicheva

Time for tales
Wenn die Zauberin hinein wollte, so stellte sie sich unten hin und rief:
"Rapunzel, Rapunzel,
Laß mir dein Haar herunter!"
Rapunzel hatte lange, prächtige Haare, fein wie gesponnen Gold. Wenn sie nun die Stimme der Zauberin vernahm, so band sie ihre Zöpfe los, wickelte sie oben um einen Fensterhaken, und dann fielen die Haare zwanzig Ellen tief herunter, und die Zauberin stieg daran hinauf.

[When the witch wanted to come in, she stood down below and called out:
"Rapunzel, Rapunzel,
Let down your hair for me."
Rapunzel had beautiful long hair, as fine as spun gold. When she heard the witch's voice, she undid her braids and fastened them to the window latch. They fell to the ground twenty ells down, and the witch climbed up on them.]

Jakob Ludwig Karl Grimm and Wilhelm Karl Grimm [Kinder- und Hausmärchen, 1812-1857]

Wednesday, December 29, 2010

το νεράκι και το χώμα σου

Με τα σύνεργα θα έρθω της ανασκαφής
το κορμάκι μου να σκάψω για να φυτευτείς
και θ' αδειάσω σαν ποτήρι μες το στόμα σου
εγώ είμαι το νεράκι και το χώμα σου
Στίχοι: Γιάννης Τσατσόπουλος, Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας [Μαύρο φως, 1992]

Monday, December 27, 2010


Flames / © I.A. Daglis
flamma flamma
ex sole et stellis surrepta
audacium lux
amoris ardor
ut animam liberes
ut tenebras vincas
te consecramus

[flame flame
stolen from sun and stars
light of the reckless
ardor of love
to free the soul
to vanquish darkness
we consecrate you]

Nicholas Lens [Flamma Flamma, in The Accacha Chronicles, 1994]

Thursday, December 23, 2010


Σφαιρικό σμήνος Ωμέγα Κενταύρου / European Southern Observatory
Τόσα άστρα
    κι εγώ να λιμοκτονώ.
Τάσος Λειβαδίτης [Εγχειρίδιο ευθανασίας, 1979]
Με ευχαριστίες στη Στέλλα

Wednesday, December 22, 2010

Power elite: “more equal” than the others

Chateau Beynac - power of the old days / © Luc Viatour

Considerations of conflict resolution, decision making, economics, and space converge in requiring large societies to be centralized. But centralization of power inevitably opens the door – for those who hold the power, are privy to information, make the decisions, and redistribute the goods – to exploit the resulting opportunities to reward themselves and their relatives… As early societies developed, those acquiring centralized power gradually established themselves as an elite, perhaps originating as one of the several formerly equal-ranked village clans that became “more equal” than the others.

Jared Diamond [Guns, Germs, and Steel: The Fates of Human Societies, 1997]

Hellenic Parliament, Athens - contemporary power / © Gerard McGovern

Tuesday, December 21, 2010


γαϊδουράγκαθα στο Βέρμιο, αύγουστος 2006 / © I.A. Daglis 

…ο Λίο Άουφμαν ήταν άνθρωπος που ζούσε χωρίς άγχος, απολαμβάνοντας πώς χτυπούσαν το ένα με τ’ άλλο τα γαϊδουράγκαθα στο καυτό χορτάρι όταν φυσούσε λίβας …

Ρέι Μπράντμπερυ [Κρασί από πικραλίδα, 1957]

Sunday, December 19, 2010

the howling chaos of the heart

The hidden fires of the Flame Nebula / © European Southern Observatory
My love is too much
it embarrasses you
blood, poems, babies,
red needs that telephone
from foreign countries,
black needs that spatter
the pages
of your white papery heart.

You would rather have a girl
with simpler needs:
lunch, sex, undemanding
dinner, wine, bed,
the occasional blow-job
and needs that are never
red as gaping wounds
but cool and blue
as television screens
in tract houses.

Oh my love,
those simple girls
with simple needs
read my books too.

They tell me they feel
the same as I do.

They tell me I transcribe
the language of their hearts.
They tell me I translate
their mute, unspoken pain
into the white light
of language.

Oh love,
no love
is ever wholly undemanding.
It can pretend coolness
until the pain comes,
until the first baby comes,
howling her own infant need
into a universe
that never summoned her.

The love you seek
cannot be found
except in the white pages
of recipe books.

It is cooking you seek,
not love,
cooking with sex coming after,
cool sex
that speaks to the penis alone,
and not the howling chaos
of the heart.

Erica Jong [My Love is Too Much from Ordinary Miracles, 1983]

Friday, December 17, 2010

Οι γέροι

Old Man, Children, Birds. Paris 1982 / © I.A. Daglis
Οι Γέροι
Μοιάζουν τόσο πολύ με τα παιδιά
που σου ‘ρχεται να τους τραγουδήσεις
ύστερα θυμάσαι πως  δεν έχουν όνειρα
μήτε το θράσος της υγείας
κι απομένεις βουβός
θέλοντας να προσκυνήσεις τ’ αξούριστα πρόσωπα
όπως τον ξεχασμένο τάφο των γονέων σου
που σου τον θύμισε τ’ όνειρο χθες βράδυ …

Στυλιανός Χαρκιανάκης [Η οικειότητα των αινιγμάτων, 1983]

Thursday, December 16, 2010

16 Dec 1928: Birthday of Philip K. Dick

"Everything is true", he said. "Everything anybody has ever thought".
Philip K. Dick 
[Do Androids Dream of Electric Sheep?, 1968; aka Blade Runner, directed by Ridley Scott, 1982]
Ridley Scott's Blade Runner opening (1982)

Tuesday, December 14, 2010

People on Mars, beggars in the streets

Beggar in Rome / I.A. Daglis
Beggars slumped in the doorways. There were people on Mars and there were beggars in the streets of the nation’s capital, and all the lawyers walked by them every day, their freedom-and-justice talk no more than a cover for greed. “We’re gonna do it differently on Mars”, Frank said...
Kim Stanley Robinson [Red Mars, 1993]

Sunday, December 12, 2010


Snow tree / © Alex Daglis 
Ξανάρθε λοιπόν
το χιόνι που βγήκαμε
να δούμε μαζί.
Ματσούο Μπασό [1644–1694, Ιάπωνας ποιητής]

Saturday, December 11, 2010

the rapturous enthusiasm of a child

Alex and a ladybug, 1992 / © I.A. Daglis  

Herodotus travels in order to satisfy a child’s question: Where do the ships on the horizon come from? And is what we see with our own eyes not the edge of the world? No. So there are still other worlds? What kind? When the child grows up, he will want to get to know them. But it would be better if he didn’t grow up completely, if he stayed always in some small measure a child. Only children pose important questions and truly want to discover things. Herodotus learns about his world with the rapturous enthusiasm of a child.

Ryszard Kapuściński [Travels with Herodotus, 2004]

Friday, December 10, 2010


Fiat Lux / © I.A. Daglis
Hold me in the dark;
you will see light.

Erica Jong [How to save your own life, 1977]

Sunday, December 5, 2010

Τύπος και ουσία

Πινακίδα απαγόρευσης σε πλατεία χωριού της Ευρυτανίας

το σάββατον δια τον άνθρωπον εγένετο, ουχ ο άνθρωπος δια το σάββατον.
Μάρκ. 2, 27

Saturday, December 4, 2010

Starving. Liberally.

Orphan in Drapetsona, Athens, during the German occupation,Winter 1942.
© Voula Papaioannou

Earth is a perfectly liberal world. But half of it is starving, and always has been, and always will be. Very liberally.

Arkady in Red Mars of Kim Stanley Robinson [1993]

Thursday, November 25, 2010

Γοργοπόταμος – 25 Νοεμβρίου 1942

Τη νύχτα της 25ης Νοεμβρίου 1942 μια έκρηξη σε μια ήσυχη κοιλάδα της κεντρικής Ελλάδας έκοψε στη μέση την οδογέφυρα του Γοργοποτάμου, από την οποία περνούσε η σιδηροδρομική γραμμή που συνέδεε την Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη. Τα εκρηκτικά τοποθέτησαν και πυροδότησαν Βρετανοί σαμποτέρ αφού προηγουμένως η από κοινού δράση ανταρτών του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ εξουδετέρωσε την ιταλική φρουρά της γέφυρας. Η σιδηροδρομική γραμμή βγήκε εκτός λειτουργίας για αρκετές εβδομάδες, προκαλώντας έλλειψη καυσίμων και διακοπές ρεύματος στην Αθήνα. Η επιχείρηση είχε σχεδιαστεί και καθοδηγηθεί από Βρετανούς στρατιωτικούς, μέλη του SOE (Special Operations Executive) – του Εκτελεστικού Ειδικών Επιχειρήσεων. Η αποστολή τους, που είχε την κωδική ονομασία Χάρλινγκ, ήταν να ανατινάξουν τη γέφυρα για να σταματήσει ο ανεφοδιασμός των δυνάμεων του Άξονα στη Βόρεια Αφρική. Όμως λόγω της καθυστέρησης στην υλοποίηση του σχεδίου, η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου είχε τελικά μηδενική στρατιωτική σημασία, διότι η καθοριστική μάχη του Ελ Αλαμέιν είχε ήδη τελειώσει νικηφόρα υπέρ των Συμμάχων στις 3 Νοεμβρίου 1942, δηλαδή τρεις εβδομάδες νωρίτερα. Ωστόσο είχε μεγάλη σημασία για το ηθικό των Ελλήνων και των Συμμάχων γιατί υπήρξε το μεγαλύτερο σαμποτάζ στην κατεχόμενη Ευρώπη.

Tuesday, November 23, 2010

Romania and Axis: 70 years ago

Bucharest Arch of Triumph
23 November 1940: Romania joins the Axis Powers.
Following the outbreak of World War II on September 1, 1939, the Kingdom of Romania officially adopted a position of neutrality. However, the rapidly changing situation in Europe during 1940, as well as domestic political upheaval, undermined this stance. Fascist political forces such as the Iron Guard rose in popularity and power, urging a rapprochement with Nazi Germany and its allies. As the military fortunes of Romania's two main guarantors of territorial integrity - France and Britain - crumbled in the Fall of France, the government of Romania turned to Germany in hopes of a similar guarantee, unaware that the currently dominant European power had already granted its consent to Soviet territorial claims in a secret protocol of the Molotov-Ribbentrop Pact, signed back in 1939.
In summer 1940, a series of territorial disputes were resolved unfavorably to Romania, resulting in the loss of most of the territory gained in the wake of World War I. This caused the popularity of Romania's government to plummet, further reinforcing the fascist and military factions, who had eventually staged a coup that turned the country into a fascist dictatorship under conducător Ion Antonescu. The new regime had firmly set the country on the course towards the Axis camp, officially joining the Axis Powers on November 23, 1940. "When it's a question of action against the Slavs, you can always count on Romania," Antonescu stated ten days before the start of Operation Barbarossa (the Nazi Germany invasion of the Soviet Union).

Monday, November 22, 2010

Brave New World: Claiming the right to be unhappy

Enki Bilal
“We've made the V.P.S. treatments compulsory."
"Violent Passion Surrogate. Regularly once a month. We flood the whole system with adrenalin. It's the complete physiological equivalent of fear and rage. All the tonic effects of murdering Desdemona and being murdered by Othello, without any of the inconveniences."
"But I like the inconveniences."
"We don't," said the Controller. "We prefer to do things comfortably."
"But I don't want comfort. I want God, I want poetry, I want real danger, I want freedom, I want goodness. I want sin."
"In fact," said Mustapha Mond, "you're claiming the right to be unhappy."
"All right then," said the Savage defiantly, "I'm claiming the right to be unhappy."
Aldous Huxley [Brave New World, 1932]

Aldous Huxley died on the 22nd of November, 1963 - the same day John F. Kennedy was assassinated.

Sunday, November 21, 2010


Μάρθα Μάρθα, μεριμνάς και τυρβάζη περί πολλά· ενός δε έστι χρεία.
Λουκά  ι'  38-42

Saturday, November 20, 2010

Hungary and Axis: 70 years ago

The Chain Bridge of Budapest, built by Georgios Sinas / © François Guerraz
20 November 1940: Hungary joins the Axis Powers.
In the 1930s, the Kingdom of Hungary relied on increased trade with Fascist Italy and Nazi Germany to pull itself out of the Great Depression. By 1938, Hungarian politics and foreign policy had become increasingly pro-Fascist Italian and pro-Nazi German. Hungary benefitted territorially from its relationship with the Axis. Settlements were negotiated regarding territorial disputes with the Czecho-Slovak Republic, the Slovak Republic, and the Kingdom of Romania. In 1940, under pressure from Germany, Hungary joined the Axis. Although initially hoping to avoid direct involvement in the war, Hungary's participation soon became inevitable. In 1941, Hungarian forces participated in the invasion of Yugoslavia and the invasion of the Soviet Union.
While waging war against the Soviet Union, Hungary engaged in secret peace negotiations with the United States and the United Kingdom. Hitler discovered this betrayal and, in 1944, German forces occupied Hungary. When Soviet forces began threatening Hungary, an armistice was signed between Hungary and Russia by Regent Miklós Horthy. Soon after, Horthy's son was kidnapped by German commandos and Horthy was forced to revoke the armistice. The regent was then deposed from power, while Hungarian fascist leader Ferenc Szálasi established a new government with German backing. In 1945 Hungarian and German forces in Hungary were defeated by invading Soviet armies.
Approximately 300,000 Hungarian soldiers and 80,000 civilians died during World War II and many cities were damaged, most notably the capital of Budapest. Most Jews in Hungary were protected from the Holocaust for the first few years of the war. However from the start of German occupation in 1944, Jews and Romas were deported and over 450,000 of them were exterminated in concentration camps.

Monday, November 15, 2010

Κωστής Μοσκώφ

Σήμερα ο Κωστής Μοσκώφ θα έκλεινε τα 71. Αλλά έφυγε νωρίς.

Ο Κωστής Μοσκώφ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 15 Νοεμβρίου 1939, από μεγαλοαστική οικογένεια καπνεμπόρων. Μαθητής ακόμα του Κολεγίου, διαβάζει πολύ, καθώς "η άρχουσα τάξη δίνει καλή παιδεία στα παιδιά της", αφού "αυτή έχει τα ακριβά σχολεία, στα οποία δεν μπορεί να πάει ο καθένας και τα οποία, όμως, σου μαθαίνουν καλά πράγματα". Διαβάζει το βιβλίο του Μπέρναρντ Σο "Οδηγός για το σοσιαλισμό" και επηρεασμένος και από αυτό εντάσσεται το 1956 στους Λαμπράκηδες και αναδεικνύεται μέλος του επταμελούς γραφείου της Νεολαίας Λαμπράκη. Σπουδάζει, αρχικά, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Νομικά και στη συνέχεια, από το 1965, Ιστορία, Κοινωνιολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, από το οποίο αποκτά διδακτορικό στην Ιστορία και στην Ιστορία της Ανθρώπινης Σκέψης.
Το 1969 επιστρέφει στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά, εκδηλώνεται η αρρώστια του. Καρκίνος των λεμφαδένων. Δεν παύει όμως, παρά τις αλλεπάλληλες κρίσεις, υποτροπές και οδυνηρές θεραπείες, να γράφει και να προσφέρει στον πολιτισμό. Το 1972, η έκδοση του πρώτου βιβλίου του, "Η εθνική και κοινωνική συνείδηση στην Ελλάδα - Ιδεολογία του μεταπρατικού χώρου" προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς αυτό, για πρώτη φορά, εισάγοντας την ιστορική έννοια που πρότεινε ο Μπροντέλ για τη "διαχρονία", δηλαδή τη "μακρά διάρκεια της Ιστορίας", τολμά να κάνει μια τομή στην ελληνική ιστοριογραφία, "ανατομώντας" αποκαλυπτικά τη μεταπρατική ιδεολογία, τον εξαρτημένο χαρακτήρα της ελληνικής οικονομίας και τις ιστορικές συνθήκες που εξέθρεψαν τον ελληνικό μεταπρατισμό, αλλά και προβάλλοντας την ανάγκη της συνέχειας της κοινωνικής συνείδησης του ελληνικού λαού…

Ο Κωστής Μοσκώφ διετέλεσε επί τρεις τετραετίες ο πλειοψηφών δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και για ένα διάστημα τριών μηνών (την άνοιξη του 1981) δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Από το 1989 υπηρέτησε ως μορφωτικός σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας στην Αίγυπτο. Με παρεμβάσεις του λειτούργησε ως μουσείο το σπίτι του ποιητή Κ. Π. Καβάφη στην Αλεξάνδρεια, όπου και πραγματοποιούνταν επί επτά χρόνια το ετήσιο λογοτεχνικό συνέδριο για το έργο του Αλεξανδρινού ποιητή. Εξάλλου, το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού στη Μέση Ανατολή, του οποίου προΐστατο, πραγματοποίησε σειρά εκδόσεων (μεταφράσεις Ελλήνων λογοτεχνών στην αραβική γλώσσα, αλλά και αραβική ποίηση στα ελληνικά) και εκδηλώσεων με στόχο τη σύσφιγξη των σχέσεων των Ελλήνων με την, κατά την προσφιλή του έκφραση, "καθ' ημάς Ανατολή". Αν και μαρξιστής θα αναζητήσει τον Ορθόδοξο λόγο, συγγράφοντας ιστορία, γεωγραφία, πολιτική ιδεολογία, κι εν τέλει λογοτεχνία.

Tuesday, November 9, 2010


Jacky Chevaux, 1985

Kristallnacht, or the Night of Broken Glass, also known as Reichskristallnacht, Pogromnacht, and Novemberpogrome, was a pogrom or series of attacks against Jews throughout Nazi Germany and parts of Austria on November 9–10, 1938. The trigger of the attacks was the assassination in Paris of German diplomat Ernst vom Rath by Herschel Grynszpan, a German-born Polish Jew.
Jewish homes were ransacked, as were shops, towns and villages, as SA stormtroopers and civilians destroyed buildings with sledgehammers, leaving the streets covered in pieces of smashed windows—the origin of the name "Night of Broken Glass." Ninety-one Jews were killed, and 30,000 Jewish men—a quarter of all Jewish men in Germany—were taken to concentration camps, where they were tortured for months, with over 1,000 of them dying. Around 1,668 synagogues were ransacked, and 267 set on fire. In Vienna alone 95 synagogues or houses of prayer were destroyed.
No event in the history of German Jews between 1933 and 1945 was so widely reported as it was happening, and the accounts from the foreign journalists working in Germany sent shock waves around the world. The Times of London wrote at the time: "No foreign propagandist bent upon blackening Germany before the world could outdo the tale of burnings and beatings, of blackguardly assaults on defenceless and innocent people, which disgraced that country yesterday."
Interior of a Berlin synagogue after the Kristallnacht.

Saturday, November 6, 2010

Η γέννηση του Μακρυγιάννη

Βάλια Κάλντα 2005 / © I.A. Daglis 

Η πατρίς της γεννήσεώς μου είναι από το Λιδορίκι, χωριό του Λιδορικιού ονομαζόμενον Αβορίτη· τρεις ώρες είναι από το Λιδορίκι μακριά το άλλο το χωριό, πέντε καλύβια. Οι γοναίγοι μου πολύ φτωχοί και η φτώχεια αυτήνη ήρθε από την αρπαγή των ντόπιων Τούρκων και των Αρβανίτων του Αλήπασα. Πολυφαμελίτες οι γοναίγοι μου και φτωχοί και όταν ήμουνε ακόμα εις την κοιλιά της μητρός μου, μίαν ημέρα πήγε δια ξύλα εις τον λόγκον. Φορτώνοντας τα ξύλα στο νώμο της, φορτωμένη εις τον δρόμον, εις την ερημιά, την έπιασαν οι πόνοι και γέννησε εμένα· μόνη της η καημένη και αποσταμένη εκιντύνεψε και αυτήνη τότε και εγώ. Ξελεχώνεψε μόνη της και συγυρίστη, φορτώθη ολίγα ξύλα και έβαλε και χόρτα απάνου εις τα ξύλα και από πάνου εμένα και πήγε εις το χωρίον.

Γιάννης Μακρυγιάννης [Απομνημονεύματα]

Thursday, November 4, 2010

... on Jupiter and Mars ...

Jupiter portrait by Cassini spacecraft, December 2000
© NASA/JPL/Space Science Institute
Fly me to the moon
Let me sing among those stars
Let me see what spring is like
On Jupiter and Mars
In other words, hold my hand
In other words, baby kiss me
Fill my heart with song
Let me sing for ever more
You are all I long for
All I worship and adore
In other words, please be true
In other words, I love you
Bart Howard [In other words aka Fly me to the moon, 1954] - recorded (among others) by Frank Sinatra and Nat King Cole

Saturday, October 30, 2010

Recherché - "Ψαγμένος"

Dovima with the Elephants, Cirque d' Hiver, Paris; by Richard Avedon, 1955
πολύ  "ψαγμένη" φωτογραφία!

“Ricercar” was the original name for the musical form now known as “fugue”. By Bach’s time, the word “fugue” (or fuga, in Latin and Italian) had become standard, but the term “ricercar” had survived, and now designated an erudite kind of fugue, perhaps too austerely intellectual for the common ear. A similar usage survives in English today: the word “recherché” means, literally, “sought out”but carries the same kind of implication, namely of esoteric or high-brow cleverness. Δηλαδή "ψαγμένος".

Douglas R. Hofstadter [Gödel, Escher, Bach: An eternal golden braid, 1979]
Με ευχαριστίες στον Απόστολο Δοξιάδη

Thursday, October 28, 2010

28 October 1940: Fascist Italy invades Greece

Ethnos newspaper front page, 28 October 1940
Greece entered World War II on 28 October 1940, when the Italian army invaded from Albania. The Italian invasion, after making small initial gains, was stopped by the determined defense of Greek forces in the battles at the Elaia-Kalamas line and the Pindos Mountains.
Pindos Mountains
Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χιμάρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ’ την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν μείνει σκεδόν οι μισοί και δεν αντέχανε άλλο.
Νύχτα πάνω στη νύχτα βαδίζαμε ασταμάτητα, ένας πίσω απ’ τον άλλο, ίδια τυφλοί. Με κόπο ξεκολλώντας το ποδάρι από τη λάσπη, όπου, φορές, εκαταβούλιαζε ίσαμε το γόνατο. Επειδή το πιο συχνά ψιχάλιζε στους δρόμους έξω, καθώς μες στην ψυχή μας. Και τις λίγες φορές όπου κάναμε στάση να ξεκουραστούμε, μήτε που αλλάζαμε κουβέντα, μονάχα σοβαροί και αμίλητοι, φέγγοντας μ’ ένα μικρό δαδί, μία μία εμοιραζόμασταν τη σταφίδα

Οδυσσέας Ελύτης [Το Άξιον Εστί, 1959]

Sunday, October 24, 2010

πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή

Un jour de pluie / Jacky Chevaux, 1985

Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ’ αυτόν τον πάντα νικημένο ήχο
σι, σι, σι.
Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός, κανονικής βροχής.
Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μού’ μαθε για τους ήχους.
Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.
Και κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα
ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ,
βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη,
το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα νά’ ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.

Κική Δημουλά [Τα πάθη της βροχής, από τη συλλογή «Το λίγο του κόσμου», 1971]

Saturday, October 23, 2010

... and Mars will be gone

Mars Exploration Rover Spirit on the flank of "Husband Hill", April 2005.
© NASA/JPL-Caltech/Cornell

We’ll all go on and make Mars safe. Roads, cities. New sky, new soil. Until it’s some kind of Siberia or Northwest Territories, and Mars will be gone and we’ll be here, and we’ll wonder why we feel so empty. Why when we look at the land we can never see anything but our own faces.

Kim Stanley Robinson [Red Mars, 1993]

Friday, October 22, 2010


Sky / © I.A. Daglis

Θεέ μου, πόσο μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε ...

Οδυσσέας Ελύτης [Μαρία Νεφέλη, 1978]

Sunday, October 17, 2010


Mushroom; Yellowstone, Wyoming / © I.A. Daglis
All mushrooms are edible - some of them, however, only once.
Hervé Le Tellier (b. 1957, French writer and linguist)
Mushroom huntress; Yellowstone, Wyoming / © I.A. Daglis

Saturday, October 16, 2010

έκσταση και ομορφιά της γλώσσας

Χειρόγραφα του Ντοστογιέφσκι, Μουσείο Ντοστογιέφκσι, Αγ. Πετρούπολη (Ρωσία)

Στον δρόμο για το σπίτι, είπα μέσα μου: δυστυχείς οι πτωχοί τω πνεύματι που δεν γνωρίζουν ούτε την έκσταση ούτε την ομορφιά της γλώσσας.

Muriel Barbery [Η κομψότητα του σκαντζόχοιρου, 2006]

Thursday, October 14, 2010

to the moon and back

Moon and Earth from Apollo 8 / NASA
But somewhere in a private place
She packs her bags for outer space
And now she's waiting for the right kind of pilot to come
And she'll say to him
She's sayin
I would fly to the moon and back if you be...
If you be my baby
I've got a ticket for a world where we, we belong
So would you be my baby?
Daniel Jones and Darren Hayes [To the Moon and back, 1996]

Friday, October 8, 2010

Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας

Ο πρωταγωνιστής της νέας παράστασης του Πλανηταρίου του Ιδρύματος Ευγενίδου είναι το εγγύτατο στη Γη αστέρι, ο Ήλιος, αυτός που πανάρχαιοι πολιτισμοί λάτρεψαν σαν θεό. Η λατρεία του Ήλιου είναι φυσικό επακόλουθο της κατανόησης, ακόμη και από πρωτόγονους λαούς, της σημασίας του ήλιου για τις αγροτικές καλλιέργειες και ως εκ τούτου για την επιβίωσή τους.
Όσο απαραίτητο είναι το νερό, άλλο τόσο απαραίτητο είναι το χάδι του Ήλιου για να μεγαλώσουν και να ωριμάσουν οι καρποί των φυτών, πάνω στους οποίους στηρίζεται όλο το οικοδόμημα του ανθρώπινου πολιτισμού, ακόμη και σήμερα, την εποχή των ηλεκτρονικών συσκευών και των ποικίλων γκάτζετ. Τα φυτά τρέφουν την ανθρωπότητα τόσο άμεσα, όσο και έμμεσα, αφού και η κτηνοτροφία, από την οποία περιμένουμε τα μπριζολάκια μας, στηρίζεται πάνω στα φυτά.
Το πόσο σημαντικό είναι το ευεργετικό και ζωοποιό φως του Ήλιου φαίνεται από ένα επεισόδιο που συνέβη πριν από σχεδόν 200 χρόνια. Το 1815 η έκρηξη του ηφαιστείου Tambora στην Ινδονησία δημιούργησε ένα νέφος αιωρούμενων σωματιδίων, αυτό που ονομάζουμε αεροζόλ. Αυτό το νέφος μπλόκαρε την ευεργετική ηλιακή ακτινοβολία με αποτέλεσμα την επόμενη χρονιά, το 1816, να σημειωθεί δραματική μείωση ή και καταστροφή των γεωργικών καλλιεργειών στις βορειοανατολικές ΗΠΑ, τον Καναδά και τη βόρεια Ευρώπη, αλλά και την Κίνα.
Αυτό σε μια εποχή που το εμπόριο και η διεθνής βοήθεια ήταν υποτονικά σε σχέση με σήμερα, οδήγησε όπως μπορείτε να φανταστείτε σε έντονα κοινωνικά προβλήματα και κατά τόπους σε λιμούς. Μόνο στην Ιρλανδία ο λιμός αυτός, σε συνδυασμό με λοιμώδεις ασθένειες, επέφερε 100.000 θανάτους. Για το λόγο αυτό, το 1816 ονομάστηκε η χρονιά χωρίς καλοκαίρι και άφησε τα χνάρια της ακόμη και στη λογοτεχνία. Μεταξύ άλλων και ο πολύ γνωστός στους Έλληνες Λόρδος Βύρων έγραψε ένα ποίημα με τίτλο «Το σκότος».
Είναι λοιπόν ξεκάθαρη η αγαθή φύση του Ήλιου του Ηλιάτορα, του Ευεργέτη της Ζωής και της Ανθρωπότητας, που με το ζωοποιό του φως, μας  διασώζει από το ψυχρό έρεβος του αχανούς διαστημικού σκότους.
Ωστόσο η σχέση του Ήλιου με τη Γη, και συνεπώς με την ανθρωπότητα, είναι διπλή, καθώς έχει και μια πλευρά εχθρική, δολοφονική θα λέγαμε. Αυτή η δεύτερη φύση του Ήλιου σχετίζεται με τα νέφη καυτής ιονισμένης ύλης που εκτοξεύει προς όλες τις κατευθύνσεις, απειλώντας οποιονδήποτε τολμήσει να ξεμυτίσει από την ατμόσφαιρα και από το προστατευτικό μαγνητικό περίβλημα της Γης. Αλλά ενώ η ανθρωπότητα είναι προστατευμένη όσο βρίσκεται στην επιφάνεια της Γης, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα έργα των χειρών μας, τους δορυφόρους και τα διαστημόπλοια που εκτοξεύουμε στο διάστημα και τα οποία διευκολύνουν τη ζωή μας και προετοιμάζουν μελλοντικά ταξίδια σε άλλους κόσμους.
Αυτόν τον δύσκολο, δύστροπο, εχθρικό Ήλιο, προσπαθούμε να γνωρίσουμε και να κατανοήσουμε, έτσι ώστε να καταφέρουμε στο μέλλον να προβλέπουμε με ακρίβεια τα ξεσπάσματά του, που είναι απειλητικά για κάθε μας προσπάθεια στο διάστημα, ώστε να προστατευόμαστε αποτελεσματικά από το δεύτερο πρόσωπό του, αυτό που είναι εχθρικό για μας.
Η δε υπέρτατη εχθρική ενέργεια του Ήλιου θα είναι πως, όταν μετά από μερικά δισεκατομμύρια χρόνια γερασμένος πλέον θα μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα, θα φουσκώσει και θα καταπιεί τη Γη, δίνοντας ένα δραματικό τέλος στη συμβίωσή τους.
Προλογίζοντας την ψηφιακή παράσταση «Ήλιος – Το άστρο της ημέρας» στο Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο του Ιδρύματος Ευγενίδου, Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

Thursday, October 7, 2010

Mars Canyons and Monument Valley

Mars Hebes Chasma, perspective view. ESA/ DLR/ FU Berlin

The outflow canyons and the high land between them reminded Nadia of the landscapes of American cowboy movies, with washes and mesas and isolated ship rocks, as in Monument Valley - except here it lasted for four days, as they passed in succession over the unnamed channel, Shalbatana, Simud, Tiu, and then Ares.

Kim Stanley Robinson [Red Mars, 1993]
Monument Valley ship rocks, Arizona (USA) / © I.A. Daglis

Wednesday, October 6, 2010

μέσα σ’ ένα άστρο

Supernova remnant Cassiopeia A; NASA/CXC/SAO/STScI/JPL-Caltech

… δε θα ένιωθα καθόλου νοσταλγία, γιατί θα με περιτριγύριζαν ένα σωρό πράγματα που μου αρέσουν, δηλαδή μηχανήματα και υπολογιστές και το μεσοαστρικό διάστημα. Θα μπορούσα να βλέπω από ένα μικρό παράθυρο του διαστημόπλοιου και να ξέρω πως δεν υπάρχει κανείς άλλος κοντά μου επί χιλιάδες χιλιόμετρα, πράγμα που μερικές φορές υποκρίνομαι πως συμβαίνει τις καλοκαιρινές νύχτες, όταν πηγαίνω και ξαπλώνω στο γρασίδι και κοιτάζω ψηλά στον ουρανό και βάζω τα χέρια μου στα πλάγια του προσώπου μου, έτσι ώστε να μη βλέπω το φράχτη και την καπνοδόχο και το σχοινί της μπουγάδας. Και μπορώ να προσποιούμαι πως βρίσκομαι στο διάστημα. Το μόνο που θα μπορούσα να δω θα ήταν τ’ άστρα. Τα άστρα είναι τα μέρη όπου σχηματίστηκαν τα μόρια από τα οποία αποτελείται η ζωή, εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια. Για παράδειγμα όλος ο σίδηρος στο αίμα σου, που σε γλιτώνει από την αναιμία, δημιουργήθηκε μέσα σ’ ένα άστρο. 

Mark Haddon [Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα, 2003]

Monday, October 4, 2010

Climb the mountains ... cares will drop away from you like the leaves of Autumn

Leaves of Autumn, Jardin des Tuileries Oct. 2008 / I.A. Daglis

Climb the mountains and get their good tidings. Nature's peace will flow into you as sunshine flows into trees. The winds will blow their own freshness into you, and the storms their energy, while cares will drop away from you like the leaves of Autumn.

John Muir [1838-1914, Scottish-born American naturalist, author, and early advocate of preservation of wilderness in the United States] - see Muir Woods

Monday, September 27, 2010

Ιωάννης Καποδίστριας

Ναύπλιο, Ναός Αγίου Σπυρίδωνα
27 Σεπτεμβρίου: Μια μαύρη επέτειος για την Ελλάδα. Δολοφονούμε τον Καποδίστρια και δίνουμε τη δυνατότητα στις Μεγάλες Δυνάμεις να μας φορέσουν καπέλο τους ξένους ηγεμόνες. Είμαστε πολύ αποτελεσματικοί στο να βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας ...Ας θυμηθούμε μερικά πράγματα για τον μεγάλο Έλληνα πολιτικό.

Όλες οι θεμελιακές ενέργειες του Καποδίστρια, που απέβλεπαν κυρίως στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πτωχών τάξεων, ήταν αναπόφευκτο να δημιουργήσουν έντονες και βίαιες αντιδράσεις εκείνων που θίγονταν άμεσα τα συμφέροντά τους. Επιπλέον, το γεγονός ότι εκ των πραγμάτων ήταν αδύνατη η ικανοποίηση σωρείας απαιτήσεων, άλλοτε λογικών και συνήθως υπερβολικών και παράλογων, είχε ως αποτέλεσμα την ένταση του αντιπολιτευτικού εναντίον του ρεύματος. Οι μεγάλοι γαιοκτήμονες, οι κοτζαμπάσηδες, πολλοί οπλαρχηγοί και οι μεγάλοι καραβοκυραίοι των ναυτικών νησιών πρωτοστατούσαν στις κινήσεις εναντίον του κυβερνήτη. Οι λαϊκές τάξεις, όσο κι αν λάτρευαν τον κυβερνήτη τους, δεν μπορούσαν να αποτελέσουν σοβαρό αντιπερισπασμό στην ολιγαρχία των ισχυρών, από τους οποίους μάλιστα εξαρτιόνταν, αφού είχαν μαζί τους σχέση εργοδότη και εργαζόμενου… Η Ύδρα αποτελούσε το κέντρο της αντιπολίτευσης, με εγκέφαλο τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και στενούς συνεργάτες του τον Ανδρέα Μιαούλη και τον Λάζαρο Κουντουριώτη. Κύριος στόχος τους ήταν η ανατροπή του κυβερνήτη… Έντονος αντιπολιτευτικός αναβρασμός επικρατούσε και στη Μάνη, με πρωτεργάτες μέλη της οικογένειας Μαυρομιχάλη. Ο Καποδίστριας γνώριζε ότι το θανάσιμο εναντίον του μίσος των Μαυρομιχαλαίων οφειλόταν στο γεγονός ότι είχε τολμήσει να καταργήσει τα τεράστια οικονομικά προνόμια στους δασμούς και τους φόρους, που είχαν αποκτήσει κατά την Τουρκοκρατία, και να τους αφαιρέσει την παράνομη κατοχή που είχαν κάνει στα τελωνεία της νότιας Μεσσηνίας. Τελικά, όταν η κυβέρνηση αναγκάστηκε να πάρει ορισμένα περιοριστικά μέτρα στις παράνομες κινήσεις τους, η αντίδραση των Μαυρομιχαλαίων κορυφώθηκε και υποκίνησαν στην έδρα τους, το Λιμένι της Μάνης, αιματηρή στάση …Στις 14 Ιουλίου 1831, με 200 ένοπλους Υδραίους  ο Μιαούλης έφτασε στον Πόρο και κατέλαβε το μεγαλύτερο πλοίο του πολεμικού στόλου «Ελλάς» και το μικρό φρούριο του νησιού … Ο Μιαούλης προσπάθησε να πείσει τον Κανάρη να προσχωρήσει στους στασιαστές, εκείνος όμως αρνήθηκε και χαρακτήρισε την πράξη του Μιαούλη «ανταρσία»… Ξημερώνοντας 1 Αυγούστου 1831 – και παρά τις αντιρρήσεις του Κριεζή – ο Μιαούλης διέταξε τους άνδρες του να τοποθετήσουν φυτίλια στην πυριτιδαποθήκη της φρεγάτας «Ελλάς» και στις κορβέττες «Ύδρα», «Εμμανουήλ» και «Καρτερία». Στις 9:30 το πρωί έδωσε διαταγή να πυροδοτηθούν τα φυτίλια. Το «Ύδρα» και το καμάρι του στόλου, «Ελλάς», καταστράφηκαν ολοσχερώς. Ο Κανάρης ανήγγειλε την ίδια ημέρα το συνταρακτικό γεγονός στον Καποδίστρια… Η κατάσταση έλαβε επικίνδυνες διαστάσεις με την ενεργό ανάμειξη της αγγλικής και γαλλικής διπλωματίας, που απροκάλυπτα υποστήριζαν την Ύδρα και τη Μάνη. Μανιάτες και Υδραίοι, με την ενεργό συμμετοχή του γαλλικού στρατού, κατέλαβαν την Καλαμάτα και έκαψαν τα κυβερνητικά πλοία πού βρίσκονταν στο λιμάνι της… Από τις αρχές Σεπτεμβρίου κυκλοφορούσαν έντονες φήμες για επικείμενη δολοφονία του κυβερνήτη, και το στενό του περιβάλλον τον παρότρυνε να πάρει προφυλακτικά μέτρα και να διατάξει παρακολούθηση των Μαυρομιχαλαίων. Ο Καποδίστριας αρνήθηκε κατηγορηματικά, λέγοντας ότι δεν θα έφταναν ως το έγκλημα, που θα έπληττε κυρίως την Ελλάδα. Οι Μαυρομιχαλαίοι, όμως, έχοντας την απροκάλυπτη υποστήριξη των αντιπρέσβεων της Αγγλίας και της Γαλλίας, είχαν πάρει την τραγική για την Ελλάδα απόφασή τους. Τα ξημερώματα της Κυριακής, 27 Σεπτεμβρίου 1831, όταν ο Καποδίστριας έφτασε στην είσοδο της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, οι εθνοκτόνες σφαίρες του Κωνσταντίνου και το μαχαίρι του Γεωργίου Μαυρομιχάλη σώριασαν νεκρό τον μεγάλο Ευρωπαίο διπλωμάτη και μοναδικό Έλληνα πολιτικό.

Sunday, September 26, 2010

The Ls Martian calendar

Mars Exploration Rover "Spirit" self-portrait, NASA/JPL-Caltech/Cornell
“Do you realize it’s ell ess one-seventy already?” Phyllis said one night. “Didn’t we land at ell ess seven?”. So they had been on Mars for half a Martian year. Phyllis was using the calendar devised by planetary scientists; among the colonists it was becoming more common than the Terran system. Mars’s year was 668.6 local days long, and to tell where they were in this long year it took the Ls calendar. This system declared the line between the sun and Mars at its northern spring equinox to be 0 degrees, and then the year was divided into 360 degrees, so that Ls = 0 – 90 degrees was the northern spring, 90 – 180 degrees the northern summer, 180 – 270 degrees the fall, and 270 – 360 (or 0) degrees the winter.

Tuesday, September 21, 2010

World Alzheimer's Day

Un jour de pluie / Jacky Chevaux, 1985
It was not until 1901 that German psychiatrist Alois Alzheimer identified the first case of what became known as Alzheimer's disease in a fifty-year-old woman he called Auguste D. Alzheimer followed her until she died in 1906, when he first reported the case publicly. During the next five years, eleven similar cases were reported in the medical literature, some of them already using the term Alzheimer's disease.
For most of the 20th century, the diagnosis of Alzheimer's disease was reserved for individuals between the ages of 45 and 65 who developed symptoms of dementia. The terminology changed after 1977 when a conference on AD concluded that the clinical and pathological  manifestations of presenile and senile dementia were almost identical, although the authors also added that this did not rule out the possibility that they had different causes. This eventually led to the diagnosis of Alzheimer's disease independently of age. The term senile dementia of the Alzheimer type  (SDAT) was used for a time to describe the condition in those over 65, with classical Alzheimer's disease being used for those younger. Eventually, the term Alzheimer's disease was formally adopted in medical nomenclature to describe individuals of all ages with a characteristic common symptom pattern, disease course, and neuropathology.

Sunday, September 19, 2010


Jardin de Tuileries, Paris / © I.A. Daglis

It was September. In the last days when things are getting sad for no reason.

Ray Bradbury [The Lake, 1944]

Saturday, September 18, 2010

εγώ και το μολύβι μου

Drawing Hands / Maurits Cornelis Escher, 1948
Σύγχυση μεταξύ ηρεμίας και αποχαύνωσης
Ασάφεια σκέψης.
Τριγυρίζω επίμονα τα Αρχικά μου
Κάθομαι εγώ και το μολύβι μου
Να μπει το κλειδί στην πόρτα
Να το γυρίσει ο αχθοφόρος
Να ανοιχτεί διάπλατα …

Τζούλια Μαρινούδη [Δοκιμές, 2004]

Monday, September 13, 2010

The Great Fire and Massacre of Smyrna, 88 years ago

Smyrna (Greek: Σμύρνη or Σμύρνα) was an ancient city located at a central and strategic point on the Aegean coast of Anatolia. Thanks to its advantageous port conditions, its ease of defence and its good inland connections, Smyrna rose to prominence. The ancient city is located at two sites within modern Izmir, Turkey. While the first site rose to prominence during the Archaic Period as one of the principal ancient Greek settlements in western Anatolia, the second, whose foundation is associated with Alexander the Great, reached metropolitan proportions especially during the period of the Roman Empire, from which time most of the present-day remains date.

The Great Fire of Smyrna is the name commonly given to the fire that ravaged Smyrna starting 13 September 1922 and lasting until 17 September 1922. It occurred four days after the Turkish army regained control of the city on 9 September 1922. Turks systematically burned the city and killed Greek and Armenian inhabitants. There is extensive relevant eyewitness evidence from Western troops sent to Smyrna during the evacuation, foreign diplomats/relief workers based at Smyrna and Turkish sources. The fire mainly affected the Greek quarters of the city, taking many lives. Ethnic cleansing soon followed, resulting in the expulsion of most of the Greeks from the city, ending their 3000 years presence in Smyrna.

George Horton was the U.S. Consul General  of Smyrna who was compelled to evacuate Smyrna on September 13, arriving in Athens on September 14. He published his own account, in 1926, of what happened in Smyrna and included testimony from a number of eye-witnesses and additionally quoted a number of contemporary scholars. Horton noted that it was not till after the Armenian quarter had been cleared by Turkish soldiers that the Turkish soldiers torched a number of houses simultaneously, on September 13, behind the American Inter-Collegiate Institute. Moreover, they waited for the wind to blow in the right direction, away from the homes of the Muslim population, before starting the fire. This is backed up by the eye-witness report of Miss Minnie Mills, the dean of the Inter-Collegiate Institute:
"I could plainly see the Turks carrying the tins of petroleum into the houses, from which, in each instance, fire burst forth immediately afterward. There was not an Armenian in sight, the only persons visible being Turkish soldiers of the regular army in smart uniforms." This was also confirmed by the eye-witness report of Mrs King Birge the wife of an American missionary, who viewed events from the tower of the American College at Paradise.

Here is an abridged summary of notable events in the destruction of Smyrna described in Horton's account:
    * Turkish soldiers cordoned off the Armenian quarter during the massacre. Armed Turks massacred Armenians and looted the Armenian quarter.
    * After their systemic massacre Turkish soldiers, in smart uniforms, set fire to Armenian buildings using tins of petroleum, and other flammables, with flaming rags soaked in those flammable liquids.
    * To supplement the devastation, small bombs were planted by the soldiers, under paving slabs around the christian parts of the city to take down walls. One of the bombs was planted near the American Consulate and another at the American Girl's School.
    * The fire was started on September 13. The last Greek soldiers had evacuated Smyrna on September 8. The Turkish Army was in full control of Smyrna from September 9. All Christians remaining in the city who evaded massacre stayed within their homes fearing for their lives. The burning of the homes forced Christians in to the streets. This was personally witnessed by Horton.
    * The fire was initiated at one edge of the Armenian quarter when a strong wind was blowing toward the christian part of town and away from the Muslim part of town. Citizens of the Muslim quarter were not involved in the catastrophe. However, the Muslim quarter did celebrate the arrival of the Turkish Army.
    * Turkish soldiers guided the fire through the modern Greek and European section of Smyrna by pouring flammable liquids in to the streets for the fire to consume. These were poured in front of the American Consulate to guide the fire there and this was witnessed by C. Clafun David, the Chairman of the Disaster Relief Committee of the Red Cross (Constantinople Chapter) and others who were standing at the door of the Consulate. Mr Davis testified that he put his hands in the mud where the flammable liquid was poured and indicated that it smelled like mixed petroleum and gasoline. The soldiers that were observed doing this had started from the quay and proceeded towards the fire thus ensuring the rapid and controlled spread of the fire.
    * Dr Alexander Maclachlan, the president of the American College, together with a sergeant of the American Marines were stripped and then beaten by Turkish soldiers with clubs. In addition, a squad of American Marines was fired on.

Aristotle Onassis  who was born in Smyrna, and who later became the richest man in the world, was one of the Greek survivors of Smyrna. The various biographies of his life document notable and quite sensitive aspects of his experiences during the Smyrna Catastrophe. His life experiences were recreated in the movie called Onassis, The Richest Man in the World and includes Onassis' personal relationship with a Turkish officer.
During the Smyrna Catastrophe the Onassis family lost their substantial property holdings which were either taken or given to Turks as bribes to secure their safety and freedom. They became refugees fleeing to Greece after the fire. However, Aristotle Onassis stayed behind to save his father who had been placed in a Turkish concentration camp. He was successful in saving his father's life. During this period Onassis lost three uncles and one aunt with her husband Chrysostomos Konialidis and their daughter, who were burned to death when Turkish soldiers set fire to a church in Thyatira where 500 Christians had found shelter to avoid Turkish soldiers and the Great Fire of Smyrna.

το τραγούδι της θάλασσας

Το κλειδί του ονείρου (Le clé du songe) / Jacky Chevaux, 1990
Ακούσαμε το τραγούδι της θάλασσας
και δε μπορούμε πια να κοιμηθούμε …
Γιάννης Ρίτσος [Το εμβατήριο του Ωκεανού]

Sunday, September 12, 2010

Marathon Battle anniversary

 Persian Lancers, detail from the archers' frieze in Darius' palace in Susa / Louvre Museum

"The Athenians, as defenders of the Hellenes, in Marathon
destroyed the might of the golden-dressed Medes"
Epigram on the tomb of the Athenians at Marathon

2500 years ago: The Battle of Marathon took place on September 12, 490 BC, during the first Persian invasion of Greece. It was fought between the citizens of Athens, aided by Plataea, and the Persian invasion force.It was the culmination of the first attempt by Persia, under King Darius I, to subjugate Greece. The first Persian invasion was a response to Greek involvement in the Ionian Revolt, when Athens and Eretria had sent a force to support the cities of Ionia in their attempt to overthrow Persian rule. The Athenians and Eretrians had succeeded in capturing and burning Sardis, but were then forced to retreat with heavy losses. In response to this raid, the Persian king Darius swore to have revenge on Athens and Eretria.
Once the Ionian revolt was finally crushed by the Persian victory at the Battle of Lade, Darius began to plan to subjugate Greece. In 490 BC, he sent a naval task force under Datis and Artaphernes across the Aegean, to subjugate the Cyclades, and then to make punitive attacks on Athens and Eretria. Reaching Euboea  in mid-summer after a successful campaign in the Aegean, the Persians proceeded to besiege and capture Eretria. The Persian force then sailed for Attica, landing in the bay near the town of Marathon. The Athenians, joined by a small force from Plataea, marched to Marathon, and succeeded in blocking the two exits from the plain of Marathon. Stalemate ensued for five days, before the Athenians (for reasons that are not completely clear) decided to attack the Persians. Despite the numerical advantage of the Persians, the hoplites  proved devastatingly effective against the more lightly armed Persian infantry, routing the wings before turning in on the centre of the Persian line.The defeat at Marathon marked the end of the first Persian invasion of Greece, and the Persian force retreated to Asia. The defeat at Marathon marked the end of the first Persian invasion of Greece, and the Persian force retreated to Asia. 
The Battle of Marathon was a watershed in the Greco-Persian wars, showing the Greeks that the Persians could be beaten; the eventual Greek triumph in these wars can be seen to begin at Marathon. Since the following two hundred years saw the rise of the Classical Greek  civilization, which has been enduringly influential in western society, the Battle of Marathon is often seen as a pivotal moment in European history. For instance, John Stuart Mill famously suggested that "the Battle of Marathon, even as an event in British history, is more important than the Battle of Hastings".
The Battle of Marathon is perhaps now more famous as the inspiration for the Marathon  race. Although historically inaccurate, the legend of a Greek messenger running to Athens with news of the victory became the inspiration for this athletic event, introduced at the 1896 Athens Olympics, and originally run between Marathon and Athens.