Αποκαθήλωση - Νέα Μονή Χίου
Το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε…
Ο Σταυρός του Γολγοθά
κι ο Σταυρός που κρυφά Σου φορτώνει καθένας μας
σε βαρύ μυστικό που το εμπιστευόμαστε
μονάχα κι αποκλειστικά σε Σένα…
Το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε…
Εκεί τότε μαστίγια και συνέδρια
κι εδώ, κάτω απ’ τα ίδια μας τα χωματένια χέρια
πάνω στην Αγία Τράπεζα, την κάθε μέρα,
την κάθε Κυριακή…
Το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε,
φραγμός απ’ αγκάθινα στέφανα
και φλεγόμενη βάτος.
Του Γολγοθά το μονοπάτι ήταν ένα.
Τώρα χιλιάδες δρόμοι, χιλιάδες εκκλησιές
-κι εσχίστηκεν ο άραφος χιτώνας σου…
Μακάρι να σχιζότανε η γης,
μακάρι να σκοτίζονταν ο ήλιος,
κι ας σηκωνότανε ανεμοθύελλα,
κι ας σπάζαν, κι ας κομματιαζόταν
σε θρίψαλα τα τείχη κι οι ναοί.
Κι ας ήταν μπορετό να δούμε μια φορά,
κι ας ήταν μπορετό με τρέμουσα φωνή να πούμε
το «αληθώς, Θεού υιός»
κι ύστερα, ας έρθει η μπόρα, ας έρθει ο θάνατος,
ας έρθει η καταστροφή του κόσμου,
σαν θα μπορέσουμε κατάματα και μια φορά να δούμε
το μυστήριο του Πάθους Σου, Κύριε.
No comments:
Post a Comment